Biografie Welkom in de wereld van Maria Fernandes! Na afronding van haar zangopleiding aan de Academie Voor Lichte Muziek, begint Maria Fernandes (1975), inmiddels betoverd door de fado, een muzikale reis door Portugal. Zij reist van het noorden van Portugal naar de Alentejo en van Lissabon weer terug naar huis. Niet alleen een rugzak vol mooie herinneringen, heimwee én muziek rijker, maar vooral ook met de bewustwording dat zij haar 'bestemming' heeft gevonden. Maria: "Fado voelt als vanzelfsprekend, iets dat ik niet goed uit kan leggen. Dit gevoel is er altijd en vormt een belangrijk deel van mijn 'zijn'." Luisterend naar haar bewogen en indringende stem, wordt alles duidelijk. Een optreden van deze zangeres zonder Portugese roots, is bijzonder. Traditionele fado’s worden omlijst met composities van Hans van Gelderen op gedichten van Maria Fernandes en op Portugals bekendste dichter Fernando Pessoa. Alles is gebaseerd op saudade, het sleutelwoord van de fado. Optredens vinden plaats voor een select publiek tijdens kamerconcerten of privéconcerten in huiskamersfeer en voor een groot publiek met een avondvullend theaterprogramma in de theaters.

Discografie De nieuwe cd is uit!!! Er is het afgelopen jaar hard gewerkt aan 'Fado em pessoa'. Naast traditionele fado's, bevat dit album negen eigen composities. Gedichten van Fernando Pessoa met composities van Jeroen Becx en gedichten van Maria met composities van Hans van Gelderen. Op dit nieuwe album staan 15 nummers uit het nieuwe theaterprogramma. De cd is verkrijgbaar na de voorstelling, via internet bij Silvox , maar ook in de gespecialiseerde cd-winkel.

Recensie muziekblad 'Mania' van Plato en Concerto. Toch nog een nieuw fado-plaatje op de valreep en een doekje voor het bloeden omdat de nieuwste albums van Camané en Mafalda Arnauth hier schijnbaar niet uitgebracht worden. Maria Fernan- des is een wat minder bekende naam, dus ook nog onbemind. Verrassend genoeg komt ze gewoon uit ons eigen land en Os Solitarios eveneens. Na haar zangopleiding reisde ze in 2001 naar Portugal om op zoek te gaan naar haar grote liefde, de fadomuziek. Door gewoon in Alentejo en Lissabon contact te zoeken met andere beoefenaars werd ze ingewijd in deze muziek- vorm, die je zoals zo vaak gezegd wordt te pakken neemt om je nooit meer los te laten. De gedichten van Fernando Pessoa horen daar natuurlijk ook bij, maar Maria schrijft zelf ook wel teksten. Fado Em Pessoa is een verdienstelijk album van een zangeres waar wij zeker meer van gaan horen in den lande.

In de pers Contact woensdag 11 februari 2009 Pijn en pure passie van Maria Fernandes Dit zijn enkele karakteristieken die van toepassing zijn op de zang en muziek die Maria Fernandes en haar Trio Os Solitarios op zaterdagavond jongstleden in het Kulturhus te Ruurlo ten gehore bracht. Het publiek was in grote getale, zelfs vanuit Tiel en Alphen aan de Rijn, toegestroomd, om te genieten van de prachtige en meeslepende Portugese muziek, die velen in het hart raakte. Het programma van zaterdagavond stond in het teken van Fernando Pessoa, de belangrijkste Portugese schrijver en dichter. Enkele van zijn filosofische teksten werden, in het Nederlands, en onder muzikale begeleiding, bijzonder indringend voorgedragen door voordrachtskunstenaar Gerard Zuyderhoff; waarna Maria Fernandes het lied in het Portugees zong. De teksten van Pessoa waren schitterend op muziek gezet door Hans van Gelderen en Jeroen Becx , beide gitaristen van Os Solitarios. Enkele meeslepende traditionele Fado's brachten afwisseling in het programma. Fernandes is een zangeres "pur sang". De muziek komt uit haar hart, ze is zelf de muziek. Ze neemt je mee in de vreugde en het verdriet en in de pijn en het geluk van de muziek. Wat een passie! Van Maria zullen wij in de toekomst nog veel horen. - - - - - - - - - - - - - - - - - - - Contact dinsdag 22 april 2008 Een fadista van formaat Zaterdag 19 april werd het publiek, dat in grote getale toegestroomd was, aangenaam verrast door het prachtige programma dat Maria Fernandes en haar trio Os Solitarios op het toneel bracht. Met haar koninklijke verschijning, stralende lach, geestige voordracht en bovenal prachtige zang stal zij de harten van het publiek, dat naarmate de avond vorderde steeds vaker zachtjes meezong. Bekende en minder bekende fado's werden gebracht en ook fado's, die door gitarist Hans van Gelderen op muziek waren gezet. De avond ging van start met een instrumentaal nummer, dat door het trio subtiel vertolkt werd. Jeroen Becx bespeelde op virtuoze wijze de Portugese gitaar. Richard Peetoom was een heel goede vervanger op de basgitaar voor, de door omstandigheden afwezige, Remus Aussen. Enkele gedichten van de bekende Nederlandse dichter Slauerhoff en van Fernando Pessoa, de belangrijkste schrijver van Portugal werden voorgedragen door de musici. Zonder microfoon. De akoustiek in de zaal was zo goed dat deze tot achter in de zaal goed te horen waren. Een hele opluchting voor de organisatoren van de Kunstkring die zich wel even zorgen hadden gemaakt toen Maria vertelde dat zij absoluut zonder versterking wilde zingen. Het ging haar uitstekend af; haar stem klonk heel puur en zij raakte het publiek tot diep in het hart. Aan het eind van het programma werd de vraag gesteld of Maria Fernandes en haar trio nog eens naar Ruurlo zou moeten komen. Een volmondig ja kwam vanuit de hele zaal. Een hartverwarmende avond met droevige en vrolijke fado's zal nog lang in het geheugen blijven. - - - - - - - - - - - - - - - - - - - De Stentor maandag 21 april 2008 door Ton van Ingen Schenau Ook Ruurlo valt voor Volksmuziek Maria Fernandes Ruurlo - Dat de roem Maria Fernandes vooruitgesneld was naar het oosten was goed te merken. Net als bij haar optredens in het westen, was ook hier de concertzaal nagenoeg uitverkocht en terecht. Met haar prachtige stem en perfecte begeleiding bracht ze haar ademloos toeluisterende publiek regelmatig in vervoering. De Fado, het Portugese levenslied, heeft een bijzondere plek in het hart van iedere Portugees. Ontstaan rond 1829, wordt de Fado voornamelijk gezongen in kroegen en restaurants. De melodieën zijn beschaafd, liefelijk en melodieus en het ritme varieert regelmatig. Dat een Nederlandse zich de aparte klankkleur, die de Fado kenmerkt, heeft eigen gemaakt is al bijzonder. Dat ze daarbij een heel eigen stijl heeft ontwikkeld en zelfs haar eigen Portugese teksten schrijft, kan met recht een unicum worden genoemd. Bij de instrumentale intro met Dia de Feira (Feestdag) bleek al meteen dat Os Solitários meer dan een begeleidingsensemble is. Op het door gitaar en basgitaar soepel aangegeven ritme, toonde Jeroen Becx zich een ware meester op de guitarra. Virtuoos klonken ook zijn soli tijdens de Fado's. Fernandes paart een mooie, karakteristieke stem aan een uitstekende voordracht. Daarbij brengt zij de 'saudade', die nostalgie, melancholie en hoop in zich draagt, volledig tot leven. Opvallend was ook haar perfecte uitspraak van het Portugees. Hoogtepunten waren O, Infante , Amor de mel, Cançao do mar, No meu coraçao en Maria Lisboa, waarbij de zaal zo nu en dan een muzikale duit in het zakje deed. Een verademing was het dat er onversterkt werd gezongen en gemusiceerd. Uit een enquête na afloop bleek, dat bijna iedereen Maria Fernandes en haar ensemble nog een keer terug wil zien. Het beste bewijs dat dit optreden een schot in de roos was.